Jak co roku – w przeddzień uroczystości naszego świętego współbrata, ojca Andrzeja Boboli – proszę Was i gorąco zachęcam do żarliwej i ufnej modlitwy, za Jego wstawiennictwem, w intencji powołań do Towarzystwa, a w szczególności do naszej Prowincji. Wiem, że wielu z Was modli się w tej intencji na co dzień, ale proszę i polecam, by poczynając od jutra aż do uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa, czyli do 15 czerwca, intencja ta była obecna w naszych modlitwach indywidualnych, wspólnotowych, a przede wszystkim w ofiarach Mszy świętych, które – przez Jedynego i Najwyższego Kapłana – codziennie składamy Panu Bogu.

Nie można prosić o cokolwiek, nie będąc wpierw szczerym wobec tego, kogo się prosi. Nie można – tym bardziej – przedstawiać Panu Bogu naszych błagań o dobre i liczne powołania do Towarzystwa, nie oczyściwszy wpierw własnej duszy i nie powiedziawszy Mu szczerze o własnych grzechach, słabościach i upadkach. Proszę Was, byśmy w naszej modlitwie o powołania nie zapomnieli o tym. Niech szczery rachunek sumienia oraz ufne wyznanie przed Nim naszych indywidualnych i wspólnotowych grzechów uczyni nas godnymi uczestnictwa w modlitwie błagalnej ku Niemu. Okażmy naszą wobec Niego pokorę, byśmy mogli doświadczyć Jego przewyższającej nasze oczekiwania łaski.

Niech Święty Andrzej Bobola, niezmordowany w gorliwości apostolskiej i niezłomny w świadczeniu o Panu Jezusie, wyprosi nam łaskę licznych nowych współbraci, którzy – tak jak on – pomimo własnych wad, niedoskonałości i grzechów będą chcieli i pragnęli naśladować Chrystusa w trudzie i znoszeniu przeciwności, aby tak móc wejść do Jego chwały.

Pamiętam w moich modlitwach o Was i bardzo Was proszę o wzajemność. 

Zostańcie z Bogiem

Wojciech Ziółek SJ, Prowincjał

PS. Wstawiennictwu św. Andrzeja Boboli polecajmy też, proszę, sprawę Gimnazjum nr 31  w Krakowie, o przekazaniu którego w zarząd naszej Prowincji ma zdecydować jutro, czyli w jego święto, Rada Miasta Krakowa. Powierzcie tę intencję Panu Bogu.

Uroczystość odbyła się podczas dorocznej wizytacji prowincjalskiej. O. Kazimierz jest jednym z trzech polskich jezuitów, którzy od wielu lat pracują w Atenach (wraz z grupą jezuitów greckich), prowadząc wielonarodowe duszpasterstwo. Parafia ateńska jest jedynym kościołem w stolicy i w tej części Grecji, gdzie regularnie odprawiane są Msze św. po polsku.

Nabyliśmy skaner firmy Zeutschel OS15000 wraz z komputerem zarządzającym i oprogramowaniem.

Nowy skaner daje nam okazję do digitalizowania aktualnych zbiorów archiwum, jak też nowych pozycji oraz otwiera przed nami zupełnie nowe sposoby przeprowadzania kwerend i udostępniania zbiorów wszystkim zainteresowanym.

Uroczystość miała miejsce w jezuickim Kościele Serca Pana Jezusa przy ul. Zygmuntowskiej podczas Mszy św. o godz. 11.00 – Mszy dla dzieci, tradycyjnie odprawianej przez O. Jurusia, który w tamtejszej parafii odpowiedzialny jest za duszpasterstwo dzieci.

Kochani Współbracia!

Piszę do Was w przeddzień Triduum Paschalnego. Piszę, bo zależy mi, byśmy – gdziekolwiek jesteśmy, jakąkolwiek misję spełniamy i jakakolwiek jest nasza życiowa sytuacja – przeżyli te święte dni w braterskiej bliskości między nami oraz w jak największej bliskości z Panem Jezusem.

Dobrze wiem, że – mimo zbliżających się Świąt – zarówno w nas samych, w naszych wspólnotach, jak i wokół nas jest wiele spraw, które martwią, smucą i bolą, że jest wiele kwestii, które nas przerastają, którymi się przejmujemy i które szczelnie zaprzątają nasze głowy i serca. Święta Paschy się zbliżają, a my, przygnieceni ciężarem egzystencji, grzechów lub cierpienia nie potrafimy uwierzyć, że mogą mieć one realny wpływ na nasze konkretne życie. Nie za bardzo wierzymy, że Pan Jezus rzeczywiście nas chce odkupić i dlatego – jak żydowscy pielgrzymi z Janowej Ewangelii – pytamy samych siebie z obawą: „Czyżby miał nie przyjść na Święta?”.

Kochani Współbracia, i sobie samemu, i Wam wszystkim chcę powiedzieć, że – mimo naszych obaw i niewiary – On na pewno przyjdzie na Święta. Usiądzie z nami, zaprzańcami i zdrajcami, przy stole, da nam do spożycia kawałek Siebie, klęknie przed nami i obmyje nasze pobrudzone przez grzechy nogi, pozwoli Sobą wzgardzić, ubiczować się, odrzeć z szat i przybić do krzyża, a wszystko po to, żeby móc być z nami – aż do samego końca – w jakimkolwiek naszym cierpieniu. A potem – już po Zmartwychwstaniu – bez wyrzutów spyta nas o miłość, da się rozpoznać przy łamaniu Chleba i pozwoli bez obaw rzucić się w Jego stronę bez odświętnego ubioru, a jedynie w wierzchniej szacie…

W te rozpoczynające się Święta będę Was wszystkich Panu Jezusowi polecał, a Was bardzo proszę o modlitwę za mnie, ale przede wszystkim za Janusza Cechowego i innych naszych chorych, którym Pan Jezus dał łaskę szczególnego towarzyszenia Mu w Jego Krzyżu. Prośmy, byśmy umieli być z Nim w Jego cierpieniu, aby kiedyś móc być z Nim w Jego chwale.

Dobrej Paschy! Zostańcie z Bogiem.

Wojciech Ziółek SJ, Prowincjał

♦ w  Świętej Lipce od 3 września (wieczorem) do 11 września: poprowadzi je o. Robert Bujak, prokurator z PMA (zgłoszenia proszę kierować do Superiora w  Świętej Lipce);
♦ w Zakopanem od 1 sierpnia (wieczorem) do 9 sierpnia: poprowadzi je o. Józef Polak, prokurator z PME (zgłoszenia proszę kierować do Socjusza z PME).

Ze względu na planowaną na koniec września wizytę O. Generała, w tym roku nie będzie rekolekcji, jakie zwykle organizujemy w tym terminie.

Ustanowienie tych posług, tradycyjnie dokonywane już podczas studiów filozoficznych, jest formalnym upoważnieniem do sprawowania pierwszych posług liturgicznych i pierwszym krokiem na drodze do kapłaństwa.

Obchody uświetnił występ O. Rafała Kobylińskiego SJ, który wykonał kilka utworów operowych, oraz zawsze obecny w takich obchodach chór Ignatianum.

Na zakończenie O. Prowincjał Wojciech Ziółek SJ dokonał aktu nadania jednej z auli Ignatianum imienia Kard. Adama Kozłowieckiego SJ.

Tematem  przewodnim tego spotkania była nasza praca apostolska. Wychodząc od tego, co robimy w każdej parafii, dziele i instytucji, jakie prowadzimy, przełożeni mieli okazję spojrzeć na nasze prace w perspektywie całej Prowincji: ucieszyć się wspólnie z dobra, ale też przejąć się brakami w naszej pracy.

Ponadto poruszono następujące tematy:

• statystyki prac duszpasterskich (za poprzedni rok w porównaniu z wcześniejszymi latami)
• problem wystąpień i dymisji
• sprawy ekonomiczne
• rola i zadania przełożonego lokalnego jako odpowiedzialnego za wspólnotę oraz prowadzone przez nią dzieła

Przed spotkaniem, również w zimowej aurze Gliwic, odbyła się konsulta Prowincji, poświęcona bieżącym sprawom życia i pracy jezuitów z Prowincji Polski Południowej.

2 lutego odbyła się uroczysta inauguracja Roku ks. Piotra Skargi SJ w mieście jego urodzenia – Grójcu pod Warszawą. Uroczystości zorganizowane z inicjatywy Burmistrza Pana Jacka Stolarskiego rozpoczęła Msza św. odprawiana przez ks. bpa Piotra Jareckiego w kościele św. Mikołaja, domniemanym miejscu chrztu Piotra Skargi. Niezwykłym i poruszającym dopełnieniem celebracji liturgicznej było kazanie Piotra Skargi – w postać jezuity wcielił się Andrzej Róg, aktor krakowskiego Teatru STU, który zebrał wielkie brawa od zgromadzonych w kościele uczestników uroczystości.

Następnie delegacje władz miejskich oraz inni zaproszeni goście złożyli kwiaty pod pomnikiem naszego wielkiego Współbrata; tę część uroczystości zakończyła salwa honorowa żołnierzy Wojska Polskiego. Następnie goście udali się do sali zebrań miejskiego ratusza, gdzie wysłuchali interesującego wykładu dra Remigiusza Matyjasa pt. „Piotr Skarga – syn ziemi grójeckiej” oraz przemówień miejscowych władz i polityków. Całość zakończył wspólny posiłek.  W uroczystości wzięło też udział kilku jezuitów z Krakowa i Warszywy – Prowincjała krakowskiego reprezentował niżej podpisany Socjusz.

Na upamiętnienie tego wydarzenia Gmina i Miasto Grójec wybili okolicznościowy medal.